Hz. İsa (as), bir adama uğradı. Adam gözleri kör, alaca ten hastalığına yakalanmış, iki tarafı felç olmuş kötürüm bir halde yatıyordu. Bütün bu dertler içinde adam,

“Çok insanları içine düşürdüğü hastalıktan beni kurtaran Allah’a hamd olsun.” diyordu. Hz. İsa (as) adama,

“Ey adam, Allah seni hangi hastalıktan kurtardı ki, böyle şükrediyor ve seviniyorsun?” diye sordu. Adam,

“Ey Allah’ın ruhu! Yüce Allah bana kendisini tanıttı, kalbime iman, marifet ve sevgisini koydu; bu durumda ben ne kadar zenginim ve kalbinde iman nuru olmayan bütün insanlardan daha hayırlı bir haldeyim.” dedi. Hz. İsa (as) adama,

“Doğru söyledin, elini bana uzat” dedi. Adam elini ona uzattı, Hz. İsa adamın elini tuttu, dua etti. Adamın bütün hastalıkları iyi oldu, bedeni ve yüzü güzelleşti. Bundan sonra bu adam Hz. İsa’nın yakın arkadaşı oldu, onunla birlikte ibadet yaptı.